hayatımın öylesine geçen bi safhasındayım galiba.her sabah uyanmak istemiyorum diye uyanıyorum,sürekli iyi bişeyleri bulup kendimi motive etmeye çalıştığım ne istediğimi tam da bilmediğim zamanlar.

bazı şeylere sabretmek zorunda kaldığım zamanlar.görmezden gelmeye çalıştığım zamanlar. ama biliyorum bu durum fazla sürmeyecek ve herkes yaptıklarının bedelini ödeyecek ve çok yakınım olmasına rağmen ben hiç bir şey yapmayacağım . uzaktan izleyeceğim hak edilenler yaşanacak , benden uzak olacak.

bazıları var sizi hiç bir şey bilmiyormuşsunuz muamelesiyle sizi kafasında kendince bir köşeye koyuyor,notunuzu veriyor kendince.bazıları var, karşısındakini bir birey olarak görüyor, herkesin birbirinden öğrenecekleri vardır elbet, karşısındakinin kendinden üstün yönlerini görüp kendine eklemeye çalışanlar... işte böyle insanlar insan bence...hep böyle insanlarla karşılaşayım yakınımda hep böyleleri olsun...sen daha ne gördün ki insanları , siz daha çok yara alacaksınız ve bundan şu anda haberdar değilsiniz.

bilinç başka bir şey, gerçekten. daha da açılabilir katmanlara sahip.neyse şimdilik bu kadar.
bilincime şükürler olsun.
D.