üşünmeyen yaz gecesi mi olur? 

geceleri hırkalara sarılınıp edilen muhabbetleri özledim.

yaz gecesi üşümeyi özledim.

insanın yeteneğini bulması lazım ya hani.ben o zamanlar ne yapıyor muşum acaba? simyacı'daki mısır satıcısı olmak istemiyorum demiştim. hala da istemiyorum peki o zaman ne istiyorum ne yapmalıyım? bulduğum anda gerçek olacak biliyorum.biraz düşündüm sevdiğim şeyleri sıraladım ve bi fırsat da çıktı aslında.mülakata çağrıldım.ama aptallık ederek gitmemeye karar verdim. hep bu var olan durumu muhafaza çabaları ve statual anxiety yüzünden.
peki benim yaptığım aptallıklar?resmen ızdırap çekiyorum ve çıkamıyorum bu durumdan.bu yaptığım 2. büyük saçmalık. ne zaman doğru kararlar vericem kendimle ilgili.
çok yoruldum ben.
mısır satıcısı olmicam.
çok mutlu olucam.
çok.

bazı zamanlar var ya böyle gözlerimdeki bazı perdelerin kalktığı anlar...o anlar bir zamandan sonra geçiyo ve eskiye dönüş ya da o perdeler hiç kalkmamış zamanları geri geliyo ya bu sefer öyle olmayacak..

bi kaç gündür şu çekim yasasının nimetlerinden faydalanayım secretlar yapayım istiyorum ama galiba o secretların ne olduğuna karar vermiyorum zamana bırakayım aman şimdi düşünemicem diyorum ya nasıl yanlış nasıl. o kararlı, içinde inandığı bazı gerçekleri yineleyen insanken bir çok şey daha iyi unutma bunu.

şu yaşımda en çok istediğim yeteneğim her neyse onu bulmak. yetenek dediğim şu hayatımı sürdüreceğim geçim kaunağını bulmak tabii ki. bunun üzerine kafa yorucam evet. secretlarımı da yapıcam ama şu an meşgul olmam gerekenleri bitirdikten sonra.

buraya yazmak kağıda yazmak gibi değil, ne zaman olacak öyle bilmiyorum ama buraya yazarken rahat değilim düzgün cümleler kuramıyo düzgün düşünemiyo gibiyim herneyse yazacak başka yer yok alışıcaz .D. :)

şu anda fazla zamanım yok yazmaya ama blogumu bulduğum için mutluyum. ve bu sıralar gerçekten mutluyum.gözlerimdeki bazı perdelerin daha kalktığı zamanlardayım.ya da buna büyümek, yaş almak, olgunlaşmak... artık her ne denirse.yazacağım çok şey var devam edeceğim, çok da paylaşacağım fotoğraf vardı aslında ama her neyse şimdilik mutluyum gerçekten mutluyum. hep böyle devam etmesi dileklerim burada da yazılı kalsın. :) D.

2012

çok garip bu blogu geçen yılın son günlerinde açmışım ve pek de ilgilenmedim. bugün aklıma geldi tekrar.o an yazacağım çok şey vardı şu an pek yok. sadece bu yıldan çok şey bekliyorum hem bu yıldan hem kendimden. bazen yok artık o kadar değildir herhalde diyorum kendime ya, o kadarı yaşandığı bi hayat oluyor, ama bundan sonra farklı olacak biliyorum.ve farklı olması için çaba göstericem gerçekten uğraşıcam evet.
Mutlu yıllar bana.

01.01.2012,Pazar

bu şarkı...

http://www.youtube.com/watch?v=kSep7QJXKlE

bu şarkı...

http://www.youtube.com/watch?v=kSep7QJXKlE