hayatımın öylesine geçen bi safhasındayım galiba.her sabah uyanmak istemiyorum diye uyanıyorum,sürekli iyi bişeyleri bulup kendimi motive etmeye çalıştığım ne istediğimi tam da bilmediğim zamanlar.

bazı şeylere sabretmek zorunda kaldığım zamanlar.görmezden gelmeye çalıştığım zamanlar. ama biliyorum bu durum fazla sürmeyecek ve herkes yaptıklarının bedelini ödeyecek ve çok yakınım olmasına rağmen ben hiç bir şey yapmayacağım . uzaktan izleyeceğim hak edilenler yaşanacak , benden uzak olacak.

bazıları var sizi hiç bir şey bilmiyormuşsunuz muamelesiyle sizi kafasında kendince bir köşeye koyuyor,notunuzu veriyor kendince.bazıları var, karşısındakini bir birey olarak görüyor, herkesin birbirinden öğrenecekleri vardır elbet, karşısındakinin kendinden üstün yönlerini görüp kendine eklemeye çalışanlar... işte böyle insanlar insan bence...hep böyle insanlarla karşılaşayım yakınımda hep böyleleri olsun...sen daha ne gördün ki insanları , siz daha çok yara alacaksınız ve bundan şu anda haberdar değilsiniz.

bilinç başka bir şey, gerçekten. daha da açılabilir katmanlara sahip.neyse şimdilik bu kadar.
bilincime şükürler olsun.
D.

hayal

gözlerimden uyku akıyor tam da bu saatte.aslında bir saat kdar önce uykum gelmişti ama ben yeni bir şeyler öğrenme isteğimi yenemeyip biraz daha internette dolandım,biraz da hayal kurdum.Mesela yarın sabah uyandığımda bütün reklam ilan panoları-billboard yerine ne denilirdi başka?-nda fotoğrafım olsa bütün yaşanmışlıkların yüzümden okunduğu ama mutlu çok çok mutlu bir fotoğraf...insanların baktıklarında gülümseyeceği...ya da şu an bir sepet dolusu legom olsa.küçükken oyuncakları sepetlerde duran başka çocuklar eve gelince sepetin alaşağı edildiği günlerdeki gibi...oynasak zamanın nasıl geçtiğini anlamadan.ya da bir aracım olsa uçsa bulutların üstüne kadar çıksam bir tur atıp gelsem...
bilme hissi...biliyorum :)

öylesine bir gün işte ömürden

İyi ki blog açayım demişim varlığını bile unuttum bu sayfanın.Şu an şunu söylemek istiyorum zaman ne de hızlı geçmeye başladı,sence niçin Einstein ? Yaş almaya başlamış olduğumdan mıdır?Her neyse ne.Üniversitedeyken bir gün olgunlaşmam lazım dediğimi hatırlıyorum.Ne salakça bir cümle.O zaman da salakça olduğunu biliyordum ama daha fazla ne yaşamalı da hayatın her safhasına hazırlıklı olmalı kaygısıydı bu biraz.Şimdi ağzıma ediliyor afedersiniz ,ben de üniversite günlerimi özlüyorum.Demek ki neymiş her anın önemi başkaymış ,aranmamak,kaşınmamak gerekirmiş.Unutmayın her anınız önemli . O anı hakkıyla yaşamıyorsanız bir sonraki safhada çuvallarsınız.Bu konuda daha yazacaklarım vardır ama şimdilik bu kadar.Hoşçakal blogum ,daha sık uğrayacağım sana ;)